6-1-2026
Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε από κοντά τον αγώνα που δίνουν καθημερινά οι εργαζόμενες/οι στην καθαριότητα για να έχουμε οι μαθητές μας κι εμείς συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας.
Γνωρίζουμε πως δεν είναι αριθμητικά επαρκείς για να καλύψουν όλους τους χώρους σε όλη τη διάρκεια του ημερήσιου προγράμματος λειτουργίας των σχολείων.
Γνωρίζουμε πως δεν έχουν το δικαίωμα να αρρωστήσουν, γιατί κανείς δε θα φροντίσει για την αντικατάστασή τους.
Γνωρίζουμε τη συνεχή ανασφάλεια τους για το αν θα έχουν δουλειά την επόμενη χρονιά.
Δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράσταση και υποστήριξή μας στο δίκαιο αγώνα των καθαριστών-καθαριστριών των δημόσιων σχολείων. Στηρίζουμε την κινητοποίηση τους, την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026 στις 11:00π.μ στο Υπουργείο Εσωτερικών, Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας 15
Οι εργαζόμενες/οι στη σχολική καθαριότητα βρίσκονται διαρκώς σε καθεστώς ομηρίας. Συμβάσεις, μισθοί πείνας, αβεβαιότητα, εντατικοποίηση. Όχι γιατί «δεν γίνεται αλλιώς», αλλά γιατί έτσι εξασφαλίζεται φθηνή και πειθαρχημένη εργασία, χωρίς φωνή και δικαιώματα.
Τα κονδύλια λιγοστεύουν συνειδητά, όχι λόγω έλλειψης χρημάτων, αλλά λόγω προτεραιοτήτων. Η σχολική καθαριότητα λειτουργεί με όρουςμόνιμης υποχρηματοδότησης, γιατί η κυβέρνηση έχει ξεκάθαρα επιλέξει πού κατευθύνονται τα χρήματα: στους εξοπλισμούς, στην πολεμική οικονομία, στις στρατιωτικές δεσμεύσεις και στα κέρδη των λίγων -όχι στα σχολεία, όχι στις/στους εργαζόμενες/ους, όχι στις κοινωνικές ανάγκες. Αυτή η πολιτική έχει σαφή στόχο: τη σκόπιμη υποβάθμιση της σχολικής καθαριότητας, ώστε να εμφανιστεί ως «αναποτελεσματική» και να ανοίξει ο δρόμος για τις ιδιωτικές εταιρείες καθαρισμού. Θέλουν δημόσιες υπηρεσίες διαλυμένες και εργαζόμενους εξαντλημένους, για να παρουσιαστεί η ιδιωτικοποίηση ως «λύση». Δεν πρόκειται για ανικανότητα. Πρόκειται για στρατηγική επιλογή. Κι όλα αυτά στις πλάτες εργαζομένων που εδώ και πάνω από 20 χρόνια κρατάνε τα σχολεία μας όρθια, δουλεύοντας σε απαράδεκτες, κακοπληρωμένες και εξοντωτικές συνθήκες, με τον διαρκή τον φόβο της απόλυσης.
Διαφωνούμε κάθετα με προτάσεις για ανάθεση της καθαριότητας των σχολείων σε εργολάβους και ιδιωτικά συνεργεία, όχι μόνο γιατί οι εν λόγω εταιρείες έχουν συχνά καταγγελθεί για εργασιακές συνθήκες σκλαβοπάζαρου αλλά και γιατί οι συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όπου έχουν εφαρμοσθεί (π.χ. σχολικά κτίρια) έχουν τεκμηριωμένα οδηγήσει σε υψηλό κόστος για το Δημόσιο και τους φορολογούμενους πολίτες και σε χαμηλής ποιότητας προσφερόμενο έργο.
Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά την κατάσταση. Την επιβλέπει, τη διαχειρίζεται και τη διαιωνίζει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η προπληρωμένη κάρτα της ΔΥΠΑ. Πρόκειται για εργαλείο ελέγχου και φτωχοποίησης. Μετατρέπει το εισόδημα σε κουπόνι, ακυρώνει τη συλλογική διεκδίκηση και προετοιμάζει ένα μέλλον όπου η/ο εργαζόμενη/ος δεν θα πληρώνεται με μισθό, αλλά με κουπόνια.
Αυτή την πολιτική στηρίζουν και οι δημοτικές αρχές. Αποδέχονται την υποχρηματοδότηση και μετατρέπουν την επισφάλεια σε καθημερινή αυθαιρεσία στους δήμους. Αντί να συγκρουστούν με την πολιτική που κρατά ομήρους τις/τους καθαρίστριες/ες, λειτουργούν ως μακρύ χέρι του κράτους, πιέζοντας τις/τους εργαζόμενες/ους να «βγάλουν τη δουλειά» με λιγότερα άτομα, λιγότερα μέσα και λιγότερα δικαιώματα. Η ευθύνη τους δεν είναι διαχειριστική. Είναι πολιτική. Η ιδιωτικοποίηση δεν είναι μελλοντικό σενάριο. Είναι σχέδιο σε εξέλιξη. Η απαξίωση της σχολικής καθαριότητας στρώνει το έδαφος στους εργολάβους. Το ίδιο συμβαίνει και με τις υπόλοιπες υπηρεσίες των δήμων. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και ο νόμος Βορίδη αλλά και όλο το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις, δίνει στις δημοτικές αρχές ένα ακόμα εργαλείο αντικατάστασης της μόνιμης εργασίας. Την ίδια στιγμή, οι μισθοί των καθαριστριών, όπως και των εκπαιδευτικών και των άλλων εργαζομένων δεν καλύπτουν ούτε τις βασικές ανάγκες, ο 13ος και 14ος μισθός παραμένουν κομμένοι, η προϋπηρεσία τους δεν αναγνωρίζεται σε πολλές περιπτώσεις, δίνουν μάχη για να πάρουν αυτά που δικαιούνται.
Η καθαριότητα των σχολείων αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων μας, καθώς συμβάλλει στη διασφάλιση των κατάλληλων συνθηκών για τη διαφύλαξη της υγείας μαθητών και εργαζομένων σε αυτές.
Απαιτούμε:
- Κατάργηση όλων των μορφών ελαστικής εργασίας. Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων χωρίς όρους και προϋποθέσεις και με ενισχυμένη κρατική χρηματοδότηση.
- Κανένας μεγαλοεργολάβος καθαρισμού ή συνεργείο μέσα στα σχολεία/Καμία σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα
- Μαζικές προσλήψεις καθαριστών-καθαριστριών και όχι εντατικοποίηση της δουλειάς τους
- Κατάργηση της ρατσιστικής διάταξης της ιθαγένειας που αποκλείει τις/τους μετανάστ(ρι)ες!
- Άμεση τροποποίηση των συμβάσεων σε συμβάσεις αορίστου χρόνου
- Αυξήσεις στους μισθούς, 1200 βασικός κατώτατος μισθός. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.
- Αναγνώριση του συνόλου της προϋπηρεσίας
- Τα Μέσα Ατομικής Προστασίας να δίνονται στην ώρα τους.
- Καθηκοντολόγιο με βάση τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων.
ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ
Η πρόεδρος Ο γραμματέας
Ρέππα Ντίνα Μαρούτας Γιάννης
ψήφισμα καθαρίστριες.doc (71168)