Αριστοτέλης: Να καταδικαστούν οι φυσικοί και οι ηθικοί αυτουργοί της κρατικής δολοφονίας του 20χρονου Θοδωρή στο Άργος, αστυνομία, κυβέρνηση και υπουργείο «προστασίας» του πολίτη/Δεν ανεχόμαστε τον στιγματισμό των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών το

Αριστοτέλης: Να καταδικαστούν οι φυσικοί και οι ηθικοί αυτουργοί της κρατικής δολοφονίας του 20χρονου Θοδωρή στο Άργος, αστυνομία, κυβέρνηση και υπουργείο «προστασίας» του πολίτη/Δεν ανεχόμαστε τον στιγματισμό των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών το

20/7/2026

 

Η δολοφονία του 20χρονου νέου που βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού, προκαλεί οργή, αγανάκτηση!

 

Ο 20χρονος Θοδωρής Ζαβραδινός Καραμπαμπάς δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από αστυνομικούς στην περιοχή του Άργους, επειδή απλώς δεν σταμάτησε σε σήμα τους. Τον καταδίωξαν και τον γάζωσαν κυριολεκτικά πισώπλατα την ώρα που προσπαθούσε να διαφύγει, χωρίς να αποτελεί την παραμικρή απειλή. Βρισκόμαστε, για άλλη μια φορά, αντιμέτωποι με το πιο αποκρουστικό πρόσωπο της κρατικής καταστολής, με μία ακόμα κρατική δολοφονία.

 

Από την πρώτη στιγμή, η κυβέρνηση της ΝΔ, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη υπό τον Μ. Χρυσοχοΐδη και τα συστημικά ΜΜΕ έστησαν τη γνωστή επιχείρηση συγκάλυψης, αναπαράγοντας ψεύτικα αφηγήματα περί «εμβολισμού οχημάτων» και «επικίνδυνου κακοποιού», επιδίωξαν να ρίξουν στα μαλακά τους αστυνομικούς-εκτελεστές.

 

Όταν όμως η αλήθεια έλαμψε, το αφήγημά τους κατέρρευσε με πάταγο. Τίποτα απολύτως δε δικαιολογεί τη δολοφονία του.

 

Το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο. Είναι ένα ακόμα έγκλημα στη μαύρη λίστα της ΕΛ.ΑΣ, δίπλα στα ονόματα των Σαμπάνη, Φραγκούλη, Μιχαλόπουλου, Μάγγου, Γρηγορόπουλου, Κουμή, Κανελλοπούλου, Καλτεζά, Zackie/Ζακ και του μετανάστη διανομέα Μοχάμεντ Καμράν. Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα συνθέτουν τη μακάβρια λίστα της Ελληνικής Αστυνομίας, το κατεξοχήν σώμα κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας στη χώρα. Αυτό που οπλίζεται από το ίδιο το σύστημα και τους πολιτικούς του εκπροσώπους για να τσακίζει το λαϊκό κίνημα, τις/τους εργαζόμενες/ους και τη νεολαία. Αυτό που δε διστάζει να ξυλοκοπά τις/τους διαδηλωτ(ρι)ες στις πορείες και να εισβάλλει στα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας για να επιβάλλει την «τάξη», η οποία μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνει ανοιγμένα κεφάλια φοιτητών και ρίψη δακρυγόνων μέσα σε κλειστούς χώρους. Αυτό που εκφοβίζει και τρομοκρατεί συνδικαλιστές, εκπαιδευτικούς και μαθητές μέσα στα σχολεία ή ακόμη και μπροστά από δημόσιες υπηρεσίες (βλ. την επίθεση της Αστυνομίας σε εκπαιδευτικούς και παιδιά έξω από τη ΔΙΠΕ Α' Αθήνας τον Οκτώβριο του 2025).

 

Είναι απόρροια μιας πολιτικής που εκπαιδεύει την αστυνομία να αντιμετωπίζουν τον λαό ως εχθρό, την ώρα που μεγάλοι επιχειρηματίες μπορούν να μπαίνουν ανενόχλητοι στα γήπεδα οπλοφορώντας ή να ανταλλάζουν γροθιές, σε δημόσια θέα.

 

Η ένταση της κρατικής καταστολής αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αντιλαϊκής πολιτικής, της έντασης της εκμετάλλευσης, της προετοιμασίας για νέες, πολεμικές συγκρούσεις. Πηγαίνει χέρι χέρι με τις εργοδοτικές δολοφονίες -20.498 τα εργοδοτικά εγκλήματα μόνο το 2025-, στον Ασπρόπυργο, στη Βιολάντα, στο εργοτάξιο του Ελληνικού, στο Πέραμα!

 

Για το κράτος και τους εργοδότες η ζωή των εργαζομένων και της νεολαίας, των προσφύγων και των μεταναστών στο Αιγαίο, δεν έχει αξία. Η απώλειά της αντιμετωπίζεται ως παράπλευρη απώλεια που πρέπει να αποδεχτούμε και να συνηθίσουμε στο όνομα «του νόμου και της τάξης», του κέρδους, της υποταγής στη βαρβαρότητα.

Είναι τελικά το αποτέλεσμα ενός κράτους επιλεκτικά ανίκανου να προστατεύσει το λαό από τις φυσικές καταστροφές, να εξασφαλίσει ισότιμα για όλες και όλους και ιδιαίτερα για τη νεολαία τα αγαθά της Παιδείας, της Υγείας, του Αθλητισμού και του Πολιτισμού,  αλλά ικανότατου να ποινικοποιεί απεργιακούς αγώνες, να θεωρεί πειθαρχικό αδίκημα και άσκηση «κακόβουλης κριτικής στη Διοίκηση», όταν ο/η εκπαιδευτικός καταγγέλλει δημόσια τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, την υποχρηματοδότηση, να παραπέμπει στο πειθαρχικό δημόσιους υπάλληλους, επειδή απεργούν.

 

Την ίδια στιγμή, προκαλούν αγανάκτηση οι δημόσιες τοποθετήσεις του Δημάρχου Άργους – Μυκηνών, που σε ένα παραλήρημα ακροδεξιού φασιστικού και ρατσιστικού λόγου επιχειρούν να μεταθέσουν το βάρος στην οικογένεια και να παρουσιάσουν τον αυτισμό ως απειλή για την κοινωνία. Τέτοιες αντιλήψεις είναι επικίνδυνες, αντιεπιστημονικές και βαθιά προσβλητικές για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους αλλά και για όλη την κοινωνία και τον λαό. Τις καταγγέλλουμε απερίφραστα, μάς δημιουργούν κυριολεκτικά αποστροφή! Τέτοιες δηλώσεις μαζί με την κάθε φορά κυβερνητική προπαγάνδα αποτελούν την κάλυψη και την ατιμωρησία που λαμβάνει η αστυνομία και οι ομάδες καταστολής που οπλίζει το χέρι τους για να δρουν ανενόχλητες και να δολοφονούν τους φτωχούς, τους μετανάστες, τους πρόσφυγες, όσες/όσους βγαίνουν στον δρόμο.

 

Σχετικά με τον στιγματισμό των ατόμων με αυτισμό και γενικά με αναπηρία ως άτομα που θα έπρεπε να κρύβονται ή να απέχουν από την ζωή, ως εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε ότι ένα αυτιστικό άτομο έχει δικαίωμα να σπουδάζει, να έχει μια δουλειά που του αρέσει, να ζει μόνο του, να οδηγεί, να ερωτεύεται, να κάνει σχέσεις και οικογένεια, να έχει φίλους και να συμμετέχει στην κοινωνική ζωή, όπως κάθε άτομο που δεν έχει αυτή τη διάγνωση. Ταυτόχρονα, μπορεί να αντιμετωπίζει δυσκολίες και να έχει ιδιαίτερες ανάγκες, όπως πχ στην κοινωνικότητα, στην προσαρμογή σε αλλαγές ή έκτακτες καταστάσεις ή στην επεξεργασία αισθητηριακών ερεθισμάτων. Για τις δυσκολίες αυτές χρειάζεται αποδοχή, κατανόηση και υποστήριξη. Η διάγνωση δε δίνεται προκειμένου ένα άτομο να αποκλειστεί από τη ζωή αλλά να βοηθηθεί, σύμφωνα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του να συμμετέχει ισότιμα σε αυτή.

 

Εκείνο, όμως που αποτελεί πραγματικό κίνδυνο είναι η πολιτική που αντιμετωπίζει τις ανάγκες τους ως «κόστος», υποβαθμίζει τις δημόσιες δομές και αφήνει τις οικογένειες να παλεύουν μόνες τους.

 

Καταδικάζουμε τη νέα, κρατική δολοφονία. Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες. Δεν ανεχόμαστε καμία προσπάθεια συγκάλυψης ή αποσιώπησης.

 

Καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια ενοχοποίησης των γονιών, κάθε μορφή στιγματισμού των ατόμων με αναπηρία και κάθε πολιτική που υποβαθμίζει τις δημόσιες υπηρεσίες, εξαντλεί τις/τους εργαζόμενες/ους και στερεί από τα παιδιά και τις οικογένειές τους τα δικαιώματά τους.

 

Απαιτούμε:

Να μην συγκαλυφθούν οι εγκληματικές ενέργειες των εκτελεστών αστυνομικών

Να τιμωρηθούν παραδειγματικά, να λογοδοτήσουν οι φυσικοί κι ηθικοί αυτουργοί, η πολιτική ηγεσία και η ηγεσία της αστυνομίας

Κατάργηση των ειδικών σωμάτων ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ, ΔΙΑΣ, ΟΠΚΕ και των πρακτικών που επιτρέπουν ατιμώρητη τη συστηματική αστυνομική βία.

Άμεση δικαιοσύνη σε όλα τα θύματα αστυνομικής βίας.

 

Στηρίζουμε και καλούμε στις κινητοποιήσεις καταδίκης της νέας κρατικής δολοφονίας, που γίνονται πανελλαδικά

 

ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ

 

 

Η πρόεδρος                                      Ο γραμματέας

 

    Ρέππα Ντίνα                                   Μαρούτας Γιάννης