Τα τελευταία χρόνια, αλλά ιδιαίτερα την τελευταία διετία, κυριαρχεί μέσα στα σχολεία το ζήτημα της εργασιακής εξουθένωσης, της πίεσης, της κούρασης και της γραφειοκρατίας. Η τραγική είδηση π.χ. του θανάτου της εκπαιδευτικού στη Θεσσαλονίκη τη φετινή χρονιά δεν ήταν ούτε ένα «ατυχές» ούτε ένα «μεμονωμένο» συμβάν, που προστίθεται στη στατιστική των απωλειών των εργαζομένων. Φέρνει στην επιφάνεια τις καθημερινές συνθήκες στις οποίες οι εκπαιδευτικοί πασχίζουμε να μορφώσουμε τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών και ταυτόχρονα τη συνειδητή αδιαφορία από την πλευρά του κράτους να στηρίξει το εκπαιδευτικό έργο και εμάς τους ίδιους.
Επαναφέρει στο προσκήνιο, με τραγικό τρόπο, την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα σχολεία ως αποτέλεσμα της διαχρονικής απαξίωσης και υποβάθμισης από τις κυβερνήσεις του εκπαιδευτικού έργου. Αναδεικνύει την ασφυκτική πίεση, την εντατικοποίηση της εργασίας, τη γραφειοκρατική και ψυχολογική επιβάρυνση καθώς και το κλίμα αυταρχισμού που βιώνουν καθημερινά οι εκπαιδευτικοί, προσπαθώντας να κρατήσουν όρθιο το δημόσιο σχολείο χωρίς ουσιαστική στήριξη από την Πολιτεία.
Για τους εκπαιδευτικούς που καθημερινά παλεύουμε να κρατήσουμε όρθια την εκπαιδευτική διαδικασία το γεγονός αυτό αποτελεί μια προαναγγελθείσα τραγωδία. Ταυτόχρονα πολλοί εκπαιδευτικοί νιώθουν αθωράκιστοι απέναντι σε άδικες καταγγελίες.
Η πραγματικότητα στις σχολικές μονάδες είναι αποκαλυπτική:
- Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που βιώνουν οι μαθητές αντανακλώνται μέσα στην τάξη, καθιστώντας τον παιδαγωγικό ρόλο του εκπαιδευτικού ακόμα πιο σύνθετο.
- Τα πολυπληθή τμήματα, οι μετακινήσεις εκπαιδευτικών σε πολλά σχολεία, οι υποχρεωτικές υπερωρίες, επειδή δεν καλύπτει το Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. τα χιλιάδες κενά, αλλά και η απουσία ενός ολοκληρωμένου πλαισίου στήριξης μαθητών και εκπαιδευτικών, συντελούν στην ενίσχυση ενός περιβάλλοντος εργασιακής εξουθένωσης.
-Ταυτόχρονα, η ίδια η κυβέρνηση και το Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. συμβάλλουν στο να κλονίζεται και να υπονομεύεται ο σεβασμός προς το πρόσωπο του/της εκπαιδευτικού, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, με τη συστηματική απαξίωση του έργου και της επιστημονικής οντότητας των εκπαιδευτικών μόνο και μόνο για να υλοποιήσει, με αυταρχικό τρόπο, αντιεκπαιδευτικές πολιτικές (π.χ. αξιολόγηση-κατηγοριοποίηση των σχολείων).
Τα αδιέξοδα αυτά θα ενταθούν με τις συνεχιζόμενες κυβερνητικές πολιτικές, τους σχεδιασμούς της ΕΕ και του ΟΟΣΑ (με το δεδομένο ότι οι ανάγκες μας και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας αντιμετωπίζονται ως κόστος), με την αδιέξοδη λογική των «δεξιοτήτων», της αποδόμησης του αναλυτικού προγράμματος, της μεγαλύτερης διαφοροποίησης που θα υπάρξει, αν προχωρήσουν τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι εκπαιδευτικοί εργαζόμαστε κακοπληρωμένοι με απουσία βασικών εργασιακών δικαιωμάτων.
Η 93η Γενική Συνέλευση του κλάδου έχει πάρει πρωτοβουλίες, έχει καταθέσει προτάσεις. Στην κατεύθυνση της διασφάλισης της εύρυθμης λειτουργίας των σχολείων, της ασφάλειας των μαθητών και της διασφάλισης των εκπαιδευτικών, η Δ.Ο.Ε. είχε συντάξει, σχέδιο πρότασης νόμου, το οποίο το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. είχε υποβάλει προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας με στόχο την ενσωμάτωσή του σε νομοθέτημα του Υπουργείου. Το έχει θέσει μάλιστα και στην πρότασή της για τη ΣΣΕ που έχει καταθέσει στο ΥΠΑΙΘΑ. («Σε Πλημμελήματα ή Πταίσματα, που φέρονται να έχουν τελεστεί κατά τον χρόνο άσκησης των διδακτικών και εργασιακών καθηκόντων εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και εξ αφορμής αυτής, δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 409-413 και 417-427 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όπως κάθε φορά ισχύουν»). ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Η παρούσα διάταξη κρίνεται επιβεβλημένη, για την διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας των σχολείων και την ασφάλεια των μαθητών.
Μέχρι σήμερα, ούτε η παραπάνω πρόταση σχεδίου νόμου αλλά ούτε και κάποια αντίστοιχη υιοθετήθηκε από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου. Αντίστοιχα με αποκλειστική ευθύνη του το ΥΠΑΙΘΑ δεν προσέρχεται σε διαπραγμάτευση για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Κάθε χρονιά η κατάσταση χειροτερεύει επικίνδυνα και κυριαρχεί σε κάθε σχολική μονάδα.
Επιβάλλεται άμεσα:
- Κυβέρνηση και Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. να προχωρήσουν σε αποτελεσματικά μέτρα που θα προστατεύουν-κατοχυρώνουν νομικά τον εκπαιδευτικό κατά την άσκηση του έργου του και θα αμβλύνουν την εργασιακή εξουθένωση (δεν αναφερόμαστε σε νομικό συμπαραστάτη αλλά σύμφωνα με τις προτάσεις νόμου και το σχέδιο Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας -για αυτό το ζήτημα- που έχουν κατατεθεί επανειλημμένα από το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.).
- Σαφής οριοθέτηση της ευθύνης των εκπαιδευτικών, χωρίς δυνατότητα παρερμηνείας σε σχέση με την ασφάλεια των μαθητών, ιδιαίτερα στις περιοχές όπου οι μαθητές μετακινούνται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, το ωράριο εργασίας, τη διασφάλιση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων μας και την αντιμετώπιση του ζητήματος της αναπλήρωσης των εκπαιδευτικών που απουσιάζουν για οποιοδήποτε λόγο από το σχολείο (κανονικές άδειες, αναρρωτικές, συνδικαλιστικές, κλπ.)
- Κατάργηση όλων των πλατφορμών καταγγελιών
- Να θεσμοθετηθεί και να υλοποιηθεί η σταθερή παρουσία κοινωνικών λειτουργών και ψυχολόγων σε κάθε σχολική μονάδα, από την αρχή της χρονιάς, για την ουσιαστική παρέμβαση προς όφελος των μαθητών και των εκπαιδευτικών.
- Ουσιαστική και αποφασιστική οικονομική στήριξη των εκπαιδευτικών με γενναίες αυξήσεις στους μισθούς. Υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ, αυξήσεις στους μισθούς με βάση τις αποφάσεις της ΓΣ του Αριστοτέλη και επαναφορά 13ου-14ου μισθού για να μπορούμε να ζούμε αξιοπρεπώς! Να προσμετρηθεί στη μισθολογική εξέλιξη η διετία 2016 – 2017 που έχει «παγώσει».
- Κατάργηση των αντιεκπαιδευτικών νόμων 4692/2020 και 4823/2021, 4547/18 και 4589/19.
- Αντιστεκόμαστε στον προσανατολισμό του σχολείου στην επιφανειακή γνώση, την ημιμάθεια, την αποθέωση των «δεξιοτήτων», που ενισχύεται με τα νέα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά βιβλία.
- Μείωση των μαθητ(ρι)ών ανά τμήμα -15 μαθητές στο τμήμα-, οργανικές για όλες τις υπάρχουσες ειδικότητες, μία παράλληλη για κάθε παιδί που χρήζει παράλληλης και όλα τα αιτήματα που είναι καταγεγραμμένα στις αποφάσεις του Αριστοτέλη
- Μείωση του ωραρίου των νηπιαγωγών και των συναδέλφων στα ολιγοθέσια σχολεία όπως στους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς. Τμήματα μέχρι 15 νήπια και 2η Νηπιαγωγό σε όσα λειτουργούν με περισσότερα. Τμήματα 15 μαθητών σε Α΄, Β΄ τάξεις και ως 20 στις υπόλοιπες.
Το ΔΣ της ΔΟΕ εξουσιοδοτείται να διοργανώσει μέσα στο 2026 μεγάλη εκδήλωση-ημερίδα για το θέμα της εργασιακής εξουθένωσης και απαξίωσης του ρόλου του εκπαιδευτικού.
Το προεδρείο της ΓΣ
Παναγιώτου Χρήστος
Λαμπρόπουλος Κωνσταντίνος